Logo SlavenkasSlavenkas Tekstlogo

voorpagina > verslag 2006

 

Reisverslag Tall Ships Race, Eendracht.

 

Donderdag 16 juli we vertrekken met een bus vanuit Rotterdam. Best wel spannend ik ken nog helemaal niemand. Eenmaal in de bus wordt er een tijdje gepraat en stel ik me voor aan een paar mensen, de verdere reis slaapt bijna iedereen.

 

Eenmaal in St. Malo aan gekomen zijn we een uurtje te vroeg op de Eendracht, met als gevolg dat de vorige bemanning er nog is en zelfs slaapt. Dus eventjes wachten, maar nadat het ontbijt ons wordt voorgeschoteld is het een stuk minder erg om te wachten. Rond een uur of 9/10 mogen we onze hutten gaan bekijken en inrichten. Ik slaap in een hut met nog 3 jongens, Joris, Chris en Breyten, ook bleek ik met hun in de Rode wacht te zitten, natuurlijk niet met z’n vieren, de wacht bestond ook nog uit Niels, Marieke en onze kwartiermeester Huug. Het lijkt een kleine wacht, dat was het ook, er zouden nog 25 Ghanezen komen maar die mochten Frankrijk niet in ofzo. Dus we waren iets onderbemand maar het kwam uiteindelijk allemaal goed.

 

De eerste dagen lagen we nog stil in St. Malo, hier waren allerlei spelletjes georganiseerd voor ons en voor het grote publiek, ook konden we natuurlijk de stad gaan verkennen en onveilig maken. Verder waren er ook nog op de meeste schepen “open schip” dit betekend dat je op de schepen kon gaan kijken, er waren zoveel schepen dat ik ze niet allemaal gezien heb, maar de grootste en meeste begeerde heb ik wel kunnen bezoeken, onderandere het ruim 100 meter lange Dar Mlodziezy, en een van de oudste schepen de Sagres.  

Vrijdagavond was er een georganiseerd eten voor de bemanning van alle schepen. Met daarop volgend de Crew Party, dit was een soort van disco en was niet echt mijn ding, dus ging ik maar wat vroeg slapen.

 

Zaterdagochtend en middag kon je weer dezelfde spelletjes doen, dit waren en wel zoveel dat je 2 dagen andere spelletjes kon doen. En we hebben weer een beetje rond de stad gelopen en schepen bekeken.

Om 4 uur moesten we weer terug aan boord zijn om ons voor te bereiden op de Crew Parade, dit is een parade waar alle bemanning aan meedoet om de stad te bedanken dat de Tall Ships in de stad mochten komen. Tijdens zo’n Crew Parade lopen de meeste schepen allemaal netjes in een uniform, wij liepen in oranje t-shirts en probeerde met trommels, toeters en onze jel zo veel mogelijk herrie te maken. We vielen ook wel heel erg op in onze oranje tenues.

  

Na de parade waren en nog wat praatjes van belangrijke mensen maar op het plein was het daar veel te warm voor en gingen we na een paar van die mensen gehoord te hebben op het schip wat drinken en eten. Later op de avond, rond een uur of 11, barste er een geweldige mooie vuurwerk show los. Het was niet alleen schitterend vuurwerk maar ook grootse lichteffecten en muziek. Het was in 1 woord geweldig.

 

Zondag, de dag dat we naar de start bij Torbay moeten gaan varen, wij vertrekken als een van de laatste uit de haven en moeten flink doorvaren om op tijd bij de start te komen. Maar voor het zover was moet natuurlijk de boot nog even vaar klaar gemaakt worden. Nog even schoonmaken, wat extra zeiltjes aan de stagen vast maken. Wat veel bekijks opleverde toen ik om de punt van de boegspriet de buitenkluiver vast zetten. Om 4 uur was het dan eindelijk zover en kwam de loods aan boord die ons uit de haven loodste. Eenmaal in de sluis kwamen er zoveel mensen kijken dat het bijna eng was. Toen wist ik nog niet wat me te wachten stond buiten de sluis. Hier voeren misschien wel 100 bootjes met ons mee en rond ons heen om ons uit te zwaaien, dit was wel misschien wel het mooiste moment van de vakantie, en dat al na 3 dagen op de boot.

De eerste dag/nacht voeren we alleen op de motor de wind was ongunstig en we moesten haast maken om bij de start te komen. Maar toen het eenmaal ochtend was hezen we de zeilen en kwam het schip een stuk stiller te liggen wat weer gunstig was voor mij en de andere die zeeziek waren geworden. Na nog de hele ochtend en middag gezeild te hebben en nog een paar keer geoefend hadden met overstag gaan kwamen we heel dicht bij de startlijn. Het was op dat moment heel erg mistig en we konden dus heel weinig zien, dat was heel jammer want op de radar zagen we dat er rond om ons heen wel een 50 schepen waren. We hadden ze wel gezien in de haven, maar met gehesen zeilen is het toch een heel ander gezicht.

16.00 uur, het start schot, we zijn net bezig met overstag gaan, in dichte mist. Hierna gaan we met hoge snelheid richting het eerste Waypoint, we liggen zelfs even eerste!!!

Helaas bleef de wind niet gunstig voor ons en zakken we weg in het klassement. We zijn geografisch 5e bij het waypoint en met alle handicaps die er worden gegeven mee gerekend zijn we zelfs 12e.

Door de mist is er niet veel te doen, een enkele keer moeten we overstag, verder draaien we onze wachten, en slapen we vooral veel, dit door de onregelmatige wachten die dag en nacht door gaan. Dit was na een paar dagen heel gewoon en sliep ik een stuk minder.

 

Woensdag was de mist helemaal weg getrokken en konden we goed om ons heen kijken, zee, zee en nog is zee en toch een schitterend uitzicht. We zijn nu pas 3 dagen aan het varen en we zijn 6 dagen samen en ik heb het idee dat ik de mensen aan boord al jaren ken. Dit zegt wel iets over de sfeer aan boord, voor de mensen die het niet snappen, het was geweldig.

Donderdag. Dolfijnen aan bakboord!!! Iedereen in sneltrein vaart naar bakboord om de dolfijnen te zien, een schitterend gezicht. Vooral het springen en het spelen met de boot.

De rest van de dagen veranderde er niet veel aan boord, de zon bleef schijnen en de wind zwakte helemaal af. Dit was heel jammer, maar hierdoor hadden we wel lekker veel tijd om op het dek in het zonnetje te liggen, een schaaktoernooi te houden en een enorm watergevecht.

Verder waren er nog 3 verjaardagen aan boord, dus 3 traktaties, eerst van Charlotte, die heel lekkere koekjes had gekocht. Daarna Niels, die het pas na 3 uur wacht duidelijk maakte dat hij jarig was, gelukkig hadden we Frans, de kok, die speciaal voor Niels brownies bakte, lekker!!! Als laatste hadden we Rob, en Rob wilde speciaal pannenkoeken eten, dus zo gezegd zo gedaan, er werden overheerlijke pannenkoeken gebakken. Gelukkig hadden wij die nacht de “hondenwacht”, van 00.00 tot 04.00 uur, normaal gesproken zijn er voor die wacht tosti’s, moesten we wel steeds zelf maken maar goed ze waren, voor deze keer hadden we met z’n alle lekkere pannenkoeken!!

Als jullie nu soms denken dat alleen de pannenkoeken heerlijk waren, dat was niet zo, al het eten dat we kregen was overheerlijk.

 

We zijn nu ook eindelijk bij het 3e waypoint, eindelijk is het nog een rechte lijn naar Lissabon toe. Helaas is de wind nu variabel 1 tot 3 en komen we bijna niet vooruit, we gaan zelfs stukjes achteruit… En als je denkt dat we nu er geen wind is rustig op het dek kunnen gaan liggen en van het zonnetje kunnen genieten, heb je het helemaal fout, we gingen nog een keer zo vaak overstag dan dat we al deden, om ook maar elk zuchtje wind in de zeilen te kunnen opvangen. We worden zelfs een keer een uur eerder gepord om overstag te gaan, en dan is na een nacht hard werken niet echt een pretje. Wel kunnen we overdag, tenzij er wacht gelopen moet worden, lekker in het zonnetje liggen en bruin worden. De meest ideale plekjes, op het bovendek en tussen de opgevouwen zeilen zijn al vlug vol.

Uiteindelijk na 11 dagen op zee te hebben gezeten komt Lissabon in zicht. Het is nog vroeg in de ochtend als er land te zien is. Na een goed ontbijt is het aan ons om de Eendracht over de finish heen te varen. Het wordt vlak voor de finish nog spannend of wij, als rode wacht de finish passeren, maar 5 minuten voordat onze wacht er mee stopt, en nadat ik 2 uur achter het roer heb gestaan is het dan eindelijk zover, we passeren de finish. Yes, eindelijk zijn we dan binnen na heel lang min of meer rond dobberen langs de Portugeeskust. We moeten nu nog wel een stuk varen naar de haven maar dit is lang nier meer zo spannend, wel moeten we ons nog even diep inspannen bij het laten zakken van alle zeilen. Het binnen varen in de haven is een stuk makkelijker op de motor.

Als tegen het eind van de middag de Loods aan boord komt mogen we de haven in, we liggen naar een Spaans marineschip, althans de was de bedoeling, door een beetje lullig gedrag van de Spanjaarden is het niet mogelijk aan te meren. Dus hebben we een nachtje voor anker gelegen in haven. Niet zo heel erg, nu konden we lekker op ons zelf barbecuen en een feestje bouwen zonder dat er mensen op ons neer keken vanaf andere schepen.

De volgende dag krijgen we te horen dat we naast een ander schip mogen liggen, de Dar Mlodzyzie, een Pools marineschip, hiernaast lijkt de Eendracht maar een klein bootje. Toen we daar eenmaal lagen mochten we met zijn alle Lissabon in, we hadden nog wat pasjes gekregen voor onder andere gratis openbaarvervoer. Ik ben met een groepje de stad in gegaan en we hebben beetje rond gekeken, we zijn met een tram helemaal een berg op geweest, een prachtig uitzicht over de stad en de haven heb je daar. Het is op zich een best mooie stad, ik had me er alleen iets meer van voorgesteld maar goed dat kon de pret niet onderdrukken.

 

Vrijdag, de min of meer laatste dag op de boot, we gaan nog een beetje bootjes kijken in de haven, nog een toeristenreisje door de stad en wat relaxen op de boot. S’middags is de Crewparade, we hebben enorm veel water bij ons, het is namelijk super warm en we staan midden op een plein waar de zon recht op staat de schijnen, geen pretje. Na een stuk door een van de hoofdstraten te hebben gelopen komen we op het grootste plein van Lissabon waar de prijzen worden uitgereikt. Helaas hebben wij geen prijs binnen weten te halen, maar door veel te zingen maken we er samen met alle andere Crewleden, uit verschillende landen, een groot feest.

S’avonds zijn we met z’n alle welkom op de Crewparty, deze was wel heel gaaf. Er was een Dj die bijna alle bemanning aan het dansen kreeg op een speciaal voor ons afgezette openlucht disco. Samen met de crew van een aantal Belgische schepen hebben we er een top avond van gemaakt. Terug op de boot gaat iedereen snel naar bed, morgen is nog een lange dag.

 

Zaterdag ochtend werden we alweer op half 8 gepord voor het ontbijt. Iedereen is nog duf van de Crewparty, maar na het schoonschip maken is iedereen weer wakker en kunnen we die middag met al onze tassen naar de bus lopen die ons naar het vliegveld zal brengen. Eenmaal op het vliegveld gaat het allemaal best snel, in een mum van tijd zitten we op Mallorca daar hebben we helaas ander half uur vertraging. Buiten was het daar 40 graden en we zitten dus gebakken aan de stoeltjes op in de vertrekhal. Na nog een lange vlucht naar Amsterdam komen we daar aan en worden we ontvangen door onze ouders en worden we weer opgesplitst en gaan we op huis aan.

 

Slavenkas, Enorm bedankt dat ik dit zo heb mogen mee maken, ik zal dit nooit meer vergeten.

 

Sebastiaan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Stuur mail
Home

 

< /CENTER>



 
2002-2006 Slavenkas Zierikzee  |  stuur e-mail |  Laatste wijziging dinsdag 15 VIII 2006