Logo SlavenkasSlavenkas Tekstlogo

voorpagina > verslag 2005

 


 
Reisverslag 15-7-2005 t/m 28-7-2005 Cherbourg-New Castle

 

s’morgens toen de wekker afging schrok ik zenuwachtig wakker. Vanavond was het zover. Ik zou met de “eendracht” gaan zeilen. Ik ben rond 4 uur van huis vertrokken.

In Utrecht afscheid genomen en de bus ingedoken. Ik zag heel veel verschillende mensen in de bus zitten. Had er ook even een hard hoofd in of er wel mensen tussen zouden zitten waar het mee zou klikken. Maar een paar uur later en een paar flessen wijn werd het al erg gezellig in de bus. Rond 7 uur s’morgens kwamen we aan in Cherbourg.

Ik wist niet wat ik zag wat een super mooi schip. Na de ochtend zijn we met een groepje de stad gaan verkennen. Er lagen wel meer dan honderd zeilschepen in de havens. Het was een mega mooi gezicht. Rond 3 uur zijn we met zijn alleen naar de MIR gegaan. Een Russisch zeilschip waar we ook benedendeks mochten kijken.

s ’avonds op een terrasje genoten van het vuurwerk en toen onze hut in.

De volgende dag werden we om zeven uur al wakker gepord en om half acht ontbijten.

Rond 10:00 uur werd de sloepenrol en het vieren en spannen van de bakstag geoefend.

Tegen 4 uur werden alle zeilen gehesen en we vertrokken uit Cherbourg.

Het was hard werken zeker als je nog nooit gezeild had moest je goed opletten.

Maar jammer genoeg stond er helemaal geen wind en hebben we na een uurtje de zeilen weer moeten strijken.

Op maandag hadden we de zeilen weer gehesen en het zeilen ging met een knoop of 45 goed. We zijn achterlangs The Isle of Wight gevaren en bij Yarmouth voor anker gegaan, samen met de Christian Radich en later kwam de Asgard II er ook nog bij.

We hadden s’avonds een barbecue op de Christian Radich en dat was heel gezellig.

Rond 9 uur brak er wel een beetje paniek uit. Het anker was aan het krabben, dat betekende dat we veel te dicht bij de kust kwamen. Na een half uurtje overleg zijn de drie schep uit elkaar gegaan. Op de Asgard II waren nog mensen van de Eendracht en niet te vergeten onze biertap stond nog op de Christian Radich. Met watertaxi’s is alles en iedereen weer op de goede boten beland.

De volgende dag werd ons verteld dat we die dag een rondleiding konden krijgen op de Isle of Wight. We gingen in 2 groepen met een bus de rondrit maken.

Het was erg mooi en in 2 uur tijd hadden we bijna het hele eiland gezien.

Vooral de Needles waren een echte bezienswaardigheid. Dat waren rotsen die in zee waren gevallen.

Na het avondeten rond 6 uur vertrokken we van Isle of Wight richting Whitby.

De scheepsarts had ons ingelicht over de pilletjes die we in konden nemen tegen zeeziekte.

En dit bleek al snel geen overbodige luxe te zijn. Bij ongeveer windkracht 5 Š 6 kregen we golven van 4 Š 5 meter.

Er kwamen steeds meer mensen aan dek.

We hebben een leuk stuk kunnen zeilen maar de laatste dag was de koers recht tegen wind in en moesten we de zeilen strijken en op de motor verder.

Tot het laatste moment was het spannend of we met het goede tij aan zouden komen en of de golven het toe zouden laten om de haven van Whitby binnen te kunnen varen.

Rond half 6 was de ideale situatie gecreŽerd, honderden mensen stonden op de kade en met luid applaus werden we ontvangen. De eerste avond was meteen al raak, een gezellige Engelse pub was goed voor Guiness en Strongbow. Wanneer je vervolgens uit de kroeg terug komt om te slapen, moet je niet langs het dagverblijf komen.

Dan wordt het je door de crew onmogelijk gemaakt. Uiteindelijk lig je pas twee uur later op bed. Na een veel te korte nacht werden we om half acht gepord om schoon schip te maken. Rond half een kwamen de eerste bezoekers aan boord. Er zijn ongeveer 1500 mensen aan boord geweest. Aan het einde van de middag zijn we met een groepje Fish en Chips gaan eten, want dit moet je toch gedaan hebben als je in Engeland bent.

Conclusie: een keer is echt genoeg. Die avond waren we bij de plaatselijke jachtclub uitgenodigd om het vuurwerk te komen bekijken vanaf hun balkon.

En ook hier smaakte het bier prima. Na een nacht waarin er veel te weinig was geslapen moesten we ons van onze sportieve kant laten zien. We hadden een slaapzakkenrace die deel uitmaakte van de zevenkamp. Een ander onderdeel werd later die ochtend uitgevoerd, wat uitliep op een groot watergevecht. Dit gevecht werd bekeken door de vele toeschouwers die vervolgens zelf aan boord kwamen tijdens de tweede dag open schip.

s’avonds rond 6 uur zijn we uit Whitby vertrokken. We zetten koers naar New Castle.

Rond half acht waren we daar aangekomen en we lagen aangemeerd naast de “Prins William”. We hebben die dag New Castle verkend en s’avonds werd dit afgesloten met Captains dinner. Tijdens Captains dinner hebben we de gÍnante dingen, die gebeurd waren, nog eens boven tafel gehaald en we hebben enorm veel lol gehad.

De volgende dag zijn we met een groepje naar een zwembad geweest en hebben daarna nog genoten van een rondje sauna. Toen we terug waren op de Eendracht gingen we ons klaarmaken voor de crewparade. Iedereen ging helemaal in het oranje.

Pruiken op en materiaal om veel lawaai me te maken.

We kwamen aan bij de crewparade. Iemand liep voorop met de Nederlandse vlag. Het leek net de olympische spelen. Allemaal mensen met verschillende nationaliteiten.

Een mega ervaring om dat allemaal bij elkaar te zien. Toen we terug aan boord kamen was het rond 7 uur. We waren allemaal gebroken, maar we moesten ons klaarmaken voor de crewparty. Ook die avond was erg gezellig. Er was ook een bandje en die speelde heel goed.

De volgende morgen werden we om 7 uur gepord. We moesten voor 11 uur onze spullen gepakt hebben en onze hut schoongemaakt hebben, toen dat achter de rug was dronken we ons laatste biertje op de Eendracht. Het afscheid met de achterblijvers viel toch een beetje zwaar. Je hebt tenslotte 2 volle weken met elkaar doorgebracht.

De reis naar huis was begonnen. Een uurtje was het rijden naar de Ferry.

Aan boord van de ferry was het erg luxe, we hadden een super mooie hut met heerlijke bedden. De reis naar Ijmuiden duurde ongeveer 14 uur. Daar stond m’n vriend met op te wachten en moest ik afscheid nemen van alle leuke mensen die ik ontmoet had op de Eendracht.

Dat was het dan, een super ervaring die ik voor geen goud had willen missen.

Als laatste wil ik “de slavenkas” heel hartelijk bedanken dat ik in de gelegenheid ben gesteld deze reis te mogen doen.

Het is een ervaring dat me mijn hele leven wel bij zal blijven.

 

Het was onvergetelijk!

 

Bedankt

 

DaniŽlle






 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Stuur mail
Home

 

< /CENTER>



 
©2002-2005 Slavenkas Zierikzee  |  stuur e-mail |  Laatste wijziging zat 26 XI 2005